overlenen

Bijgewerkt: 2 juli 2026

Onverstaanbaar jakkerde een schrauw van boven, antwoord aan een roep van buurschap hier beneên, dan zag Johan kleurwijven overlenen den wal, daar waar de stapeling weêr verscheen voor zijn opkijkende oogen, gedrongen, geplet onder het sidderende blauw. Willoos bleven zijn oogen innemen het durende gezicht.

Jacobus van Looy - Gekken

En ik ging verder: De hooge gasten zijn verdwenen, De schaduw is aan 't overlenen, En in de hooge en blanke zaal Gaat door de smalle en marm'ren goten Het laatste water weggevloten, In stroompjes, kronkelend en schraal.... Zoo ga ik dan nog een heel stuk door. Het eigenaardige van dit gedicht is, dat het niet is gepremediteerd, dat ik het phantaseerde onder 't schrijven.

E. (Elias) D'Oliveira - De mannen van '80 aan het woord : Een onderzoek vaar eenige beginselen van de "Nieuwe-Gids"-school.