ontroerenden

Bijgewerkt: 17 augustus 2026

Instinctmatig, als meegetrokken, als meegezogen, volgde ik haar en de groep die haar vergezelde, met de laffe, onderdanige gedweeheid van een hond. Ik was alweer verliefd, ineens en smoorlijk; ik liep bedwelmd, als dronken, haar sierlijke gestalte en den ontroerenden geur van de viooltjes na. Zij gingen naar 't hotelletje en als een automaat ging ik, op eerbiedigen afstand, mede.

Cyriël Buysse - De roman van den schaatsenrijder

Vast en zeker geloof ik, dat het ontstaan en 't zich ontwikkelen van het kunstgevoel in 't algemeen, van dien ontroerenden tijd in mijn leven dagteekent. Ik moet haar in die dagen dingen hebben gezegd, w

Cyriël Buysse - De roman van den schaatsenrijder