omgeurden

Bijgewerkt: 16 juli 2026

Bladen en bloesems omgeurden hem, en die geur was als heerlijk gezang van duizend fluitstemmen en hetgeen zij gezongen hadden werd als echo gedragen door de goudene voorbij vliedende avondwolken tot in verre landen.

E. T. A. (Ernst Theodor Amadeus) Hoffmann - De Gouden Vaas

Daar bloeiden onder den vollen glans der zomerzon de laatste roode pioenen, de blauwe akeleien, de witte leliën, de vuurkleurige ranonkels en bovenal de eerste rozen des jaars, die den waggon omgeurden met de zoete, verkwikkende walmen der bloemenkoningin. Tegen den waggon zelven had eene beminnende hand eenige stammen van wilden wijngaard gepoot.

Hendrik Conscience - De baanwachter