ezelinne

Bijgewerkt: 4 juli 2026

Of waren hare oogen niet afgedwaald naar de schalke vreugde van ezelinne en veulen, die zich nog altijd omkantelden in het warme zand; die, aan hunne weide, aan hun distelveld ontrukt, dien zweem van natuur smaakten in de steedsche ballingschap, gezond als zij waren? De moeder benijdde, in den schoot der weelde, het graauwtje, dat eene wolk van stof deed opgaan.

E. J. (Everhardus Johannes) Potgieter - Liedekens van Bontekoe en vijf novellen: Blaauw bes, blauw bes!—'T is maar een: pennelikker!—Marie—De ezelinnen—Hanna