blauwig-zwart

Bijgewerkt: 25 juli 2026

Verwey ging bij zijn venster staan en keek afgetrokken naar buiten. Wind gierde om zijn eenzaam huis, een regenvlaag striemde de glazen. Beneden door de vochtige duinen kroop langzaam een groepje mannen, blauwig-zwart. De dichter zweeg. Zijn gezond, snugger gelaat was strak, werd stil-aan vroolijker. Hij lachte genoeglijk voor zich uit. Ik zag zijn heldere oogen leven.

E. (Elias) D'Oliveira - De mannen van '80 aan het woord : Een onderzoek vaar eenige beginselen van de "Nieuwe-Gids"-school.