onwelluidenden

Bijgewerkt: 30 juni 2026

Het gedrang was onbeschrijfelijk; de roepijen vielen in de zakken der priesters, die de geloovigen lieten naderen, om den zoom te kussen van het kleed van het arme kind. Men haastte zich, de echtgenooten te zegenen, door het kussen op hun hoofden te zetten; daarna ging de stoet verder, zooals hij gekomen was, in een aureool van licht en toegejuicht door een geschreeuw van onwelluidenden klank.

Delphine Menant - Bij de Parsi's van Bombay en Gudsjerat : De Aarde en haar Volken, 1909-1910