fezelenden

Bijgewerkt: 20 augustus 2026

Zij had dien avond het weeke gevoel van de bruid, die door een fezelenden bruidegom in hare witte kamer wordt geleid. Alles, tot het laatste geluid van dat wonderfeest, was haar nieuw en gedijde tot een vreemde, ongeraden geneugte. Ze ging met hem de trap op, leunend op zijn arm, zooals zij met hem de trap was afgekomen. Eene zoete duizeling gonsde in haar hoofd. Ernest zag, hoe gelukkig ze was.

Herman Teirlinck - Het ivoren aapje : Een roman van Brusselsch leven