de'ijlen

Bijgewerkt: 14 juli 2026

Toen groeiden zij op steen, In steenen kelders als in kuilen weggeborgen, Met steenen boven hen, en steenen om hen heen, Zoo diep zoo diep daarin, dat zelfs de zonnestralen Maar vaag iets wisten van die hartjes daar beneê. Geen wind waaide van 't veld en fluisterde verhalen Van de'ijlen hemel en de vogels en de zee, En, zelf een bleeke vlek, heeft menig nooit geweten Hoe groen de wereld was.

Carel Steven Adama van Scheltema - Mei-droom : Een feestelijk verbeeldingsspel in acht tooneelen