srebrzące

Zaktualizowano: 4 stycznia 2026

Tu srebrzące się, czyste promienie jaśniejącego wysoko na niebie niepokalanie miesiąca, co błyszczą na okopconych ścianach, stanowiąc dziwny w sobie, a pełen spokoju, kontrast, z wrzawą i krwawo-złocistą pożogą... Szelest kroków tymczasem przerywa nagle milczenie.

Maciej hr. Łubieński - Ironia Pozorów