zu

Bijgewerkt: 21 juli 2026

"Voort, die Turken!" riep het koetsiertje, als de dieren, in gepeins verzonken, vergaten hunne pooten te verzetten, en om hen wat te vervrolijken, zong hij hun eenige zijner liedjes voor, waarin hij onuitputtelijk scheen. "Nicht zu reich und nicht zu arm, Nicht zu kalt und nicht zu warm, Nicht zu gross und nicht zu klein Kein's von diesen möcht' ich seyn."

Bernardus Gewin - Reisontmoetingen van Joachim Polsbroekerwoud en zijne Vrienden