hooggilde

Bijgewerkt: 8 juli 2026

't Bloed zwol in zijn hals en ooren en hij sloeg met den kop, zijn oogen hadden het benauwd in hun holten; maar van zijn olievette opengebarsten lippen druischte zijn lach, schaterde zijn lach, bonkte en blèrde en hooggilde zijn lach, rauw als het geschetter uit een triomf-blazende trompet. «O, o!" proestte hij. «O, God, o, Jezus, kijk nou, menheertje, ze wier levend, maar nou is z' er geweest.

Jacobus van Looy - Proza