eeuwig-zalige

Bijgewerkt: 21 juli 2026

Maar in eens sprong zij van haar bed, liep met haar armen in de hoogte, in haar losse kleêren, naar den wand, en sloeg den wand, als om er het geluk aan te doen ontspringen, die liefde, dat onbegrijpelijke en eeuwig-zalige, dat zij wilde klommen in haar leêge armen, die zij wilde drinken met haar drooge keel.

Lodewijk van Deyssel - Een liefde