koryta

Zaktualizowano: 2 lipca 2026

Tu owiec trzoda becząc w ulice się tłoczy I wznosi chmurę pyłu; daléj zwolna kroczy Stado cielic tyrolskich z mosiężnemi dzwonki. Tam konie rżące lecą ze skoszonéj łąki; Wszystko bieży ku studni, któréj ramię i drzewa Raz wraz skrzypi i napój w koryta rozlewa.

Adam Mickiewicz - Pan Tadeusz : Czyli Ostatni Zajazd na Litwie. Historja Szlachecka z r. 1811 i 1812 we Dwunastu Księgach Wierszem