Untiunting nananag-uli ang cakilakilabot na catahimican ... Nárin~gig ang tinig n~g alférez na sumísigaw at tumatacbo: ¡Padre cura! ¡Padre Salvi! ¡Hali cayó! ¡Miserere! ¡Humihin~gi n~g confesión ang alférez! ang sigáw ni tía Isabel. ¿May sugat ba ang alférez? ang sa cawacasa'y itinanóng ni Linares; ¡ah! At n~gayó'y canyáng nahiwatigang hindi pa palá nan~gún~guyá ang na sa canyáng bibig.

Canyáng pinagsisihan ang canyáng pagcasama sa m~ga sundalo hanggáng doon; ¡n~gayó'y pinanghihinayan~gan niyá ang malalim na ilog na tumátacbo sa malapit sa canyáng dampâ, sapagca't ang matataas na m~ga pampan~gin niyao'y nasasabugan n~g m~ga matutulis na buháy na batóng nan~gagháhandog n~g catamistamisang camatayan.

Hindî n~ acó nacacamuang n~g tungcól sa arquitectura, ang isinalabat ni párì Dámaso, datapuwa't tinatawanan co ang m~ga arquitecto at gayón din ang m~ga tan~gáng tumatacbô sa canilá.

Tumatácbo si Sisang patun~ sa canyáng báhay, tagláy iyóng caguluhan n~g baít na nangyayari sa ating cataohan, pagcâ sa guitnâ n~g isáng casacunaán ay walâ sino mang nagmamalasakit sa atin at sa ati'y tumatacas ang m~ga pag-asa.

Capagcabata nang ipan~ganac siya at ang calahati nang catauan niya, ay tunay na tuyo capagcaraca na cung caya n~ga hindi macakilos bagá. N~guni at dahilan sa pacò ni Cristo'y biglang nacalacad ang nasabing tao, at naparoon nang halos tumatacbo sa Simbahang hayag na cay S. Sabino.

Nang isang tanghali mana ay pumasoc dalauang binatang tumatacbo halos, sa pauis nang muc-ha,t, hin~gang nan~gan~gapos mapagquiquilalang malaqui ang pagod. Ang dalauang ito,i, di co na sabihin at quilala mo na, bumabasang guilio, ating pabayaan cung anong gagauin, salitaan nila,i, pilit tatapusin.

¡Siya n~ ! ang isinagót ni Capitang Tiago, casabay ang isang n~giting nacaaakit sa pagcahabag sa canya. Pinaroonan si María Clara ni Ibarrang halos tumatacbo sa paglacad: maraming lubhang sasabihin at isasaysay niya sa caníyang casintahan. Nacarin~gig siy