«A~g may mahál na kalooban ay iuuna a~g puri kay sa pagpipita sa sarili; a~g may hamak na kalooban ay iuuna a~g pagpipita sa sarili kay sa puri». «Sa taó~g may hiyâ a~g salitá ay panunumpâ». «Huwag mo~g saya~gin a~g panahón: a~g yama~g nawawal

Sa kabila noon ay bilang pamana na kanilang alay sa Bayan at Ina, ay ang pang-aapí at pag-alimura; ang gayó'y kung aking mapag ala-ala tinis n~g kudyapi ay n~gán~gapa-n~gapa at ayaw magbigáy n~g lugod at sayá.

Si Pusò'y nán~gitî n~g márinig ang masayá kong birò at bago nagsalitâ: Hindî, katoto; si Liwayway ko'y mangyayaring magíng isáng demoniong may baró't sáya, kundî isáng diwat

Sa madaling tacbo nang panaho't oras yaong cagabihan sumapit na cagyat ano't nagcataon parang pinagtiyap pista sa San Anton guinauang magalac. Nagcaroon nang putoc castillo at bomba cuites saca luces na ualang capara sa boong magdamag at iba pang sayá na nacauiuili sa guinauang pista.

"ito ang mapaít sa lahat nang dusa, !sa aquin ay sino ang mag-aala-ala" NANG, sa "Cung nasusuclám ca sa aquing candun~gan, lason sa pusô mo nang hindi binyagan"... ANAQUI,T, sa "Pag ibig anaqui,t, aquing naquilala di dapat palac-hin ang bata sa saya"... UALANG, sa "ay bago,i, sa mundo,i, ualang quisáp matá ang tauo,i, mayroong súcat ipagdusa". UICA,I, sa

Si Romeo'y aniya, "tunay, n~gunit pagcat ca-auay tang lahi, sa piguing may tatag, n~g budhi di toua, di hintay lumangcap linam-nam n~g saya magbi-bigay sac-lap." Benvolio'y pumacling, "nataon pa naman n~gayo'y sa payapa magcatalong angcan, ¿baquit sa-sayan~gin at di pag pilitang nam-namin ang handog n~g capanahunan?"

At sa iyo, Feliza, ang hulí cong bilin, ay houag mong bobonotin sa simbahan at saan man ang paa sa chinelas, at pagpilitan mong matacpán nang saya, sapagca,t, ga nacamumuhí sa malinis na matá ang ipaquita. Ipahayag mo cay ama,t, cay ina ang boong cagalan~gan co: Adios, Feliza, hangang sa isang sulat. Si Urbana cay Feliza . MANILA....

Kauntî pang pag aáalaála sa kinábukasan! "Samantálang ikáw, Kabataan ay waláng hanap kundî sayá at ligaya, samantálang di ka natutútong umibig sa walâng likát na pagpapágod, pagbabat

Nagcapalad n~ga si Sisa na hindi siya mawatasan. Umunat n~g caunti ang cunot n~g m~ga kilay n~g alfereza, isang n~giti n~g catuwaan ang siyang nagbigay saya sa caniyang mukha: hindi na n~ga mapag-aalinlan~ganang hindi siya marunong n~g wicang tagalog, "orofea" na siya.

At saka humibik na mandi'y puputok ang latok na dibdib; kanyang ipinukol ang mata sa lan~git kasabay ang sabing: "¿Kailan pa sasapit ang mithing ligaya n~g aking pag-ibig"? "¡Oh! Diosa n~g aking yaman n~g pag-asa, ¿kailan mo tutubsin ang puso sa dusa? ¿kailan papalitan n~g tunay na saya ang nagluluksa kong ulilang pagsinta na nananambitan...!" at saka tumawa. Ha! ha! ha! oh! irog!